نحوه طبقه بندی جدید تسهیلات

نحوه طبقه بندی جدید تسهیلات

یکیاز عوامل موثر بر کنترل نقدینگی در بانکها ، ارزیابی تطابق زمانی سررسید دارائیها و بدهیها می باشد به نحوی که امکان تحلیل دارائیها و بدهیهای بانک از نظر زمانی قابل انجام باشد این امر بدون وجود سیستم اطلاعاتی منسجم غیرممکن می نماید .در این ارتباط اکثر بانکها در ایران هرچند بدهیهای خود را براساس زمان سررسید طبقه بندی نموده اند لکن در رابطه با تسهیلات بدون توجه به زمان سررسید ، صرفاً با ملحوظ نمودن زمان به تاخیر افتادن بازپرداخت قسط و یا تسهیلات طبقه بندی شده اند . که نحوه طبقه بندی تسهیلات در روش قدیم و جدید به این شکل بوده است که انتقال تسهیلات از گروه جاری به گروه سررسید گذشته و یا معوق بر مبنای گذشت زمان و مطابق مصوبه شماره 973 شورای پول و اعتبار ، انجام می پذیرفت طبق این مصوبه ، بانکها موظف بودند گروه تسهیلات خود را در سه زیر گروه جاری ، سررسید گذشته ، معوق طبقه بندی نمایند . مبنای تعیین هر طبقه صرفاً پارامتر زمان بود به ترتیبی که می بایست تاخیر یک ماه از سررسید یا تاریخ قسط را مبنای ورود قسط به سررسید گذشته ودرصورت گذشت زمان بیشترمانده تسهیلات را به گروه معوق منتقل می نمودند . در سال 85 و پس از تصمیماتی که در رابطه با روش تعهدی برای شناسایی سود گرفته شد به جهت اجرای دقیق تر روش تعهدی طبقه بندی تسهیلات دچار تغییر شد . مصوبه شماره 1074 شورای پول و اعتبار نحوه طبقه بندی را اعلام و مصوبه شماره 1077 ذخیره گیری متناسب با آن را ابلاغ نمود . این دو مصوبه طی بخشنامه شماره مب / 2823 مورخ 5/12/85 از طریق اداره نظارت بر موقعیت مالی بانکهای بانک مرکزی به بانکها ابلاغ شد که به دلیل اهمیت به شرح کامل طبقه بندی جدید تسهیلات می پردازیم
لطفاً ادامه مطلب را هم مطالعه فرمائید

ادامه نوشته

اجزای سرمایه در بانکها

اجزای سرمایه در بانکها

 

سرمایه پایه در بانکها عبارتند از مجموع سرمایه اصلی و سرمایه تکمیلی

سرمایه اصلی:

سرمایه پرداخت شده + اندوخته قانونی+ سایر اندوخته ها(به استثناء اندوخته تجدید ارزیابی دارائیهای ثابت و سهام متعلق به بانک)+ صرف سهام + سود انباشته (بدیهی است در صورت زیان می بایست مبلغ از سرمایه اصلی کسر شود)

سرمایه تکمیلی:

این سرمایه شامل ذخائر مطالبات مشکوک الوصول (عام) + اندوخته تجدید ارزیابی دارائیهای ثابت + اندوخته ناشی از تجدید ارزیابی سهام

نکته قابل توجه در محاسبه سرمایه پایه این است که در هنگام استفاده از مبلغ سرمایه پایه در فرمول نسبت کفایت سرمایه برخی محدودیت ها اعمال می شود از جمله اینکه مجموع سرمایه تکمیلی می تواند حداکثر برابر سرمایه اصلی باشد و مازاد بر آن در سرمایه پایه جهت محاسبه نرخ کفایت سرمایه محسوب نمی گردد از دیگر محدودیتهای موجود می توان به عدم احتساب سرقفلی و سرمایه اختصاص یافته به موسسات بانکی تابعه (درصورتی که تلفیق نشده باشد) و سرمایه گذاری در سهام سایر موسسات بانکی اشاره نمود به طوریکه امکان احتساب این اقلام در هنگام تهیه نسبت کفایت سرمایه مقدور نمی باشد.