نسبتهای مالی الزام آور (1)

یکی از نسبتهای الزامی برای سیستم بانکی در ایران نسبت مانده مجاز چکهای فروخته شده می باشد به طوریکه میزان حداکثر مانده چکهای فروخته شده توسط بانک با این نسبت مشخص می گردد و در صورت تجاوز از حد مزبور بانک مرکزی مجوز انتشار چک پول را به بانک مربوطه نمی دهد اما نحوه محاسبه و عوامل این نسبت چگونه تعیین می شوند.

این نسبت از تقسیم خالص چکهای فروخته شده هر بانک به دارائیهای نقدی بانک بدست می آید. و حداکثر می تواند 40 % باشد

(چکهای فروخته شده -چکهای پرداخت شده ) / (دارائیهای نقدی بانک - بدهی به بانک مرکزی در حساب جاری )

چکهای فروخته شده : منظور از این عنوان ، صرفاً چکهای فروخته شده هر بانک می باشد که نام بانک را باخود بهمراه دارد مانند ایران چک هر بانک و چک پول هربانک ، بنابراین در صورت کسر نباید فروش چکهای رمزدار اعمال گردد
چکهای پرداخت شده : این عنوان نیز به تبع چکهای فروخته شده که شرح آن را دادم ، صرفاً به پرداخت ایران چک و چک پول همان بانک دلالت دارد و نباید پرداخت چکهای سایر بانکها در این قسمت اعمال شود.
دارائیهای نقدی : دراین فرمول و بر اساس بخشنامه بانک مرکزی دارائیهای مزبور عبارتند از
حساب صندوق ، حساب وجوه در راه/ريال ، حساب اسکناس و نقود بيگانه ، حساب وجوه در راه/ارز ، حساب سپرده قانوني ،حساب جاري نزد بانک مرکزي  ،  حساب پيش پرداخت خريد ارز نزد بانک مرکزي ، حساب سپرده ارزي ديداري نزد بانک مرکزي ، حساب جاري نزد بانک ها (حساب ما) ، حساب سپرده هاي ارزي ديداري نزد شعب خارج ، حساب سپرد ههاي ارزي ديداري نزد بانک هاي داخلي ، حساب سپرد ههاي ارزي ديداري نزد بانک هاي خارجي ، حساب سپرد ههاي ارزي پوششي نزد بانک هاي خارجي ، حساب اوراق قرضه دولتي ، حساب اوراق بهادار ارزي ، حساب اوراق مشارکت/دولتي ، حساب اوراق مشارکت/غيردولتي ، حساب پرداخت چک هاي صادره ساير بانک ها ، و در پایان پس از تجمیع مانده حسابهای فوق در صورتیکه حساب جاری نزد بانک مرکزی منفی باشد به همان میزان از حسابهای دارائیهای نقدی کسر می گردد.