تحلیلی بر سود بانکها و تاثیر سیستم تعهدی در بانکها

همانطور که در پست مطلبهای قبلی اشاره نمودم زمزمه اجرای سیستم تعهدی در بانکها از سال 1380 آغاز و نهایتاً در سال 84 و با مب /752 به درجه تکامل خود رسید اما نکته جالب اینکه در این بازه زمانی مقطع پایان سال 1383 مقطعی قابل تامل می باشد در آن سال بانکها مکلف شدند کلیه پرونده های خود را که در مقطع پایان سال 83 دارای مانده بودند شناسائی و نسبت به اجرا و پیاده سازی سیستم درآمد تعهدی برای آن پرونده ها اقدام نمایند بطوریکه درآمد تسهیلات پرونده را از تاریخ پرداخت ( که ممکن بود سالهای قبل از 83 بوده باشد) با شیوه تعهدی محاسبه نموده و سپس با درآمدهای نقدی که در حسابهای بانک اعمال شده بود بسنجند و بدین ترتیب در صورت ایجاد درآمدهای بیش از درآمدهای ثبت شده ، مبلغ مابه التفاوت را به حساب درآمد منتقل نمایند اما بانکها در رابطه با پرونده های پایان سال 83 مشکل عدم دسترسی به اطلاعات را داشتند به همین علت و با پیشنهاد بانک ملی فرمولی بابت محاسبات درآمد تعهدی تسهیلات درنظر گرفته شد که بر اساس این فرمول پارامترهائی ازقبیل متوسط نرخ تسهیلات ، مانده تسهیلات طی ماههای مختلف ، عمر تسهیلات و غیره دخیل بودند و این فرمول مبنای شناسائی و ثبت درآمد تسهیلات در آن سال برای کل بانکهای دولتی قرار گرفت . امروز با نگاهی به وضعیت سود خالص و مقایسه  رشد آن طی سال 83 به سال 82 و نیز رشد سود پس از سال 83 و تا پایان سال 86 بتوان آثار درآمد تعهدی سال 83 را بیشتر درک نمود .

متوسط رشد سود خالص در بانکهای دولتی طی سه سال 84 ، 85 و 86 برابر -3% می باشد حال آنکه متوسط رشد سود خالص در بانکهای دولتی در سال 83 نسبت به سال 82 برابر 30% می باشد این تفاوت آشکار ، بعضاً بدلیل ارقام بالائی بود که بانکها در آن مقطع زمانی بعنوان درآمد در حسابهای خود منظور نمودند البته این را هم نباید نادیده بگیریم که متوسط رشد منفی سود خالص در میانگین سه سال 84 ؛ 85 و 86 بخشی بدلیل کاهش نرخ سود تسهیلات بوده است