حسابداری بانکی

نسبتهای مالی الزام آور (2)

قبلاً در مورد نسبت مجاز صدور ایران چک و یا چک بانک و نسبت الزام آور مقرر شده توسط بانک مرکزی در رابطه با آن صحبت کردم ( http://account20.blogfa.com/post-28.aspx) اما امروز می خوام در رابطه با یکی دیگر از نسبتهای الزامی برای بانکها صحبت کنم و این نسبت عبارت است از نسبت دارائیهای ثابت ( مشخصاً اموال غیر منقول ) به سرمایه می باشد بر اساس مقررات اعلام شده توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران این نسبت می بایست حداکثر معادل 30% باشد اما بانکها بعلت گسترش ساختمانهای خود اعم از شعبه و واحدهای ستادی و با توجه به اینکه بعلت نوع کار و ماهیت عملیات بانکی معمولاً استفاده از این نوع دارائیها بصورت استیجاری کمتر مورد رغبت قرار گرفته و بانکها مایل به مالکیت ساختمانهای مورد استفاده خود می باشند لذا توسعه و گسترش تملک این نوع دارائیها منجر به افزایش این نسبت در اکثر بانکهای دولتی شده است برای مقایسه کلی در رابطه با این نسبت ، وضعیت مقایسه ای بانکهای دولتی در پایان سال 1384 ارائه می گردد . شایان ذکر است اطلاعات مزبور بر اساس حقوق صاحبان سهام در مخرج و دارائیهای ثابت در صورت کسر بدست آمده است بطوریکه هم مانده اموال منقول و هم غیر منقول لحاظ شده است اما به دلیل مقایسه یکسان بین کل بانکها می تواند دید کلی در رابطه با این نسبت را در بانکهای دولتی ارائه دهد نکته آخر اینکه بالا بودن این نسبت در بانکی مثل بانک رفاه دلائل دیگری از جمله کم بودن مبلغ سرمایه و نیز عدم تجدید ارزیابی دارائیهای ثابت در مقطع برنامه سوم توسعه می باشد.

نام بانک	نسبت دارائیها به سرمایه
ملی	70%
سپه	58%
صادرات	88%
تجارت	82%
ملت	79%
رفاه	73%
کشاورزی	77%
مسکن	70%
توسعه صادرات	22%
صنعت ومعدن	14%